Door Wolter Beijer (Krachtportret): "Men neme een kneuterhuisje in een tuin, met in achtneming van een bloemetje. Daarbij zet je een dromerige blik op (het project gaat immers over dromen). Maar niet al te dromerig, want je wilt intuïtief de rijkdom van mensen zien. En als je dan nog eens goed kijkt, dan zie je de overvloed aan mogelijkheden om het leven te leven vanuit het gedroomde. Je ziet wat nog niet is gemanifesteerd maar er in potentie wel al is, de true colors zeg maar. En dan ineens wordt datgene wat eerst nog onbewust was vanuit het donker in het licht gezet. Dan wordt het helemaal een feestje! Creatiekracht en levenskunst pur sang. De beeldhouwer kijkt met verwondering naar de creatie die uit het steen tevoorschijn is gekomen."

Mijn ervaring: Om zomaar met een "zullen we het dan gelijk maar vanmiddag doen?" naar het Singer Museum in Laren te vertrekken was heel spannend: Wat moet ik aan, moet ik meer make-up op en zit m'n haar wel goed? En vooral: hoe ga ik voor de camera staan van iemand wiens merk "Krachtportret" is? Dromerig dus...  terwijl ik merk dat er bij mij als ik Wolter hard zie werken er ook een gevoel van "m'n best doen" naar voren komt. Speels doen wat ik voel en toelaten wat de camera en de instructies met me doen: ik ervaarde het als een soort dans, waarbij fotograaf en model in het juiste ritme komen en daarmee de creatie naar buiten komt.

Door Wies Banga: "Ik heb tijdens ons heule gezellige etentje een paar beelden van jou mogen maken en hij zat er tussen. Kwetsbaar en een beetje verlegen maar ook de sterke vrouw die je bent. Geen betweter maar iemand die open staat voor alles en die zichzelf en anderen ruimte geeft om te ervaren en te voelen. Er staat mij ook nog een andere foto op het netvlies, die ik bij de reünie van "Het Roer Om" heb gemaakt, daar ga ik nog eens naar op zoek. Vooralsnog stuur ik je deze en nog een waar je gewoon heel leuk op de foto staat.

Het was grappig dat je wist dat er een foto werd gemaakt met een bepaald doel en toch jezelf hebt laten zien. Dank daarvoor...."

Mijn ervaring: even schrik ik als ik zie dat Wies gaat fotograferen, zo aan het einde van een mooie avond van gesprekken en eten met elkaar. "Hoe zal ik erop staan op dit uur?" om dat gevoel direct los te laten: wat leuk om het maar helemaal te laten gebeuren en te blijven in de energie van de mooie avond en het gezelschap. En die foto van de reunie: ik heb 'm nog, wat een "stoer wijf" was ik toen hè?

Jeannette en Baileys

Samen in het hier en nu

Dat moment verbeeld

Trinke van Dam – Verbeelder

Mijn ervaring: Trinke heeft veel ervaring met het werken met dieren, vooral paarden, en daarmee vond ik het extra leuk dat juist zij mij uitnodigde om met Baileys geportretteerd te worden. Prachtig om te merken hoe Baileys haar eigen moment nam om plaats te nemen op de bank. En nadat de dans tussen cameravrouw en model(len) gedanst was verdween de zon en vond Baileys het welletjes. Precies op dat moment wist ook Trinke: Ja DE foto is al gemaakt. Zo hielp de natuur een handje mee en deed op het juiste moment het licht uit.

Helga Bolding maakte deze foto. De setting die zij koos voor de opnames was die van een familieopstelling. Zij vroeg mij om zelf in een opstelling van mijn familie van herkomst plaats te nemen. Het werd een mooie en ontroerende ervaring. Een bijzondere ervaring om de krachtige energie van de opstelling te ervaren en me tegelijkertijd bewust te zijn van de fotografe die haar werk deed. En beiden toe te laten dat er was wat zich aandiende. Ik ben blij met haar setting: zo bracht mijn droom mij al weer een kado erbij.

Na een heerlijke nacht in De 7e Hemel in Rekum in Belgie, portrettreerde René IJzerman mij aan het door hem bereidde uitgebreide ontbijt, in de tuin die hijzelf met zoveel liefde en vakmanschap cultiveerde en aanlegde. Zijn vrouw Dorine Lintelo had zo haar eigen ideeën over hoe ze mij voor zich ziet in het licht van mijn gedroomde portret door haar.

Dorine voegt aan de fotoserie, waarvan dit haar keuze is, toe: "Jeannette vertegenwoordigt voor mij het speelse, intuïtieve kind, die haar intuïtie en gevoel volgt en daardoor haar dromen waarmaakt.

Ze heeft een groot hart, wil dit (en is niet bang) dit helend te delen en uit dit in alle kleuren van de regenboog voor een betere wereld.

Een warm, liefde uitdragend mens, coach, en lieve vriendin die mij spiegelt........."

En ik... ik kan het gewoon niet laten om ook één van de andere foto's te laten zien van zoals Dorine mij voorbereidde op de foto's.

Hanneke Knijf - Han Productions vatte haar ervaring van een mooie zaterdagochtend in de achtertuin als volgt samen in beeld en woord: "Je uitnodiging heb ik als bijzonder en natuurlijk erg leuk ervaren. Ik kan me zo voorstellen, dat 'aards' gezien de keuze niet voor de hand liggend is, maar vanuit onze levensvisie is het in mijn beleving zeer passend. Na je uitnodigende mail kwam al gauw het 'vrijheidsbeeld' in New York in gedachten, maar dan zonder toorts en boek. Nadat ik dit beeld een paar keer heb weggedrukt, heb ik bij jullie thuis op een zaterdagochtend in een opwarmend zonnetje en na wat kopjes thee en gebabbel een aantal shots gemaakt. Op deze foto komt voor mij je humor, openheid, (wils)kracht en zorgzaamheid, maar ook verwachting en een beetje spanning van 'wat heeft het leven nog meer in petto' naar voren. Maar laat vooral iedereen er in zien wat hij/zij er in wil zien."

Mijn ervaring: "Ik ben heel blij met de mooie en voor wie ons kent, bijzondere ontmoeting die ochtend. We spraken over veel, ook over vrijheid en verbondenheid. En met het vrijheidsbeeld dat Hanneke hier vorm geeft co-creeërt zij een wereld die gaat over vrijheid in onszelf, over een weg van vrij worden, waarbij we de ander nodig hebben op ons pad om die bevrijding te realiseren. Ik ben heel blij met haar beeld, de bevrijding en het pad."

Rob Binkhorst, de vader van mijn lief, reageerde op mijn uitnodiging direct dat hij wel een foto van mij wilde maken. En..... of ik dan een avondjurk had. Oeps.... terugkijkend was het ruim 28 jaar geleden dat ik voor het laatst (en misschien wel voor het eerst) een avondjurk droeg. Gelukkig hielp zijn vrouw Joos mij met een exemplaar van haar. Wie haar en mij kent zal zich niet verbazen dat een foto van de achterkant geen optie was om mij op mijn verdeligst uit te laten komen. Voor de rits hebben we niet eens een poging ondernomen.
Rob liet mij een plek in het groen innemen, een plek waarin ik rust, kracht en liefde ervaar. Hij speelde wat met de lichtval en wat instellingen op zijn camera en "klik" daar was het resultaat. En heel eerlijk: ik voelde me heel vrouwelijk in die jurk. Dus wie weet komt er nog eens een avondjurk.

Joos Boon-Boerhof zette mij tussen de bloemen in haar prachtige en kleurrijke tuin. Een plek waar ik in toenemende mate ook steeds vaker graag verblijf: in rust of werkend in en met de natuur. Ik heb daar nog heel veel te leren en maak dankbaar gebruik van de tuinervaringen van Joos. En ook hier mag de tuin weer een metafoor zijn voor het echte leven. Zij maakte er na het fotograferen spontaan een filmpje bij. Het zonnige en warme gevoel resoneert nog na.

Nienke Binkhorst: "Gewoon omdat ik je lief vindt."

Angela Weghorst (TwinQ): "Deze foto symboliseert voor mij de essentie van die middag en de essentie van jouw kracht: een spelend kind dat wanneer het volledig mag spelen zich kan verheugen op allerlei mooie wonderen die op de speelplaats gebeuren."

Mijn ervaring: Met Angela sprak ik af bij het Theehuis Rhijnauwen; we genoten van de omgeving, het zitten op een terrasje en het wandelen door de natuur. We spraken over hoe we elkaar in 5 jaar zagen ontwikkelen; met de ontdekking dat met het ouder worden het speelse kind ook meer ruimte mag krijgen. Naar mate ik meer weet, realiseer ik me dat ik niets weet. Dat we als mens de waarheid van het leven slechts benaderen en zelfs dat niet. En dat het een kado is om datzelfde leven te mogen be-leven. Doelgericht of niet maakte ik een sprongetje en zei: "Ach, ik ben gewoon een theemuts en eigenlijk bevalt dat wel", om te vervolgen met: "En als de kosmos dan ook nog zorgt dat we te eten hebben..." of woorden van gelijke strekking. En toen hing daar dat geld; speelgoedgeld of ...?

Roos Birza liet mij in haar schoonheidsalon "La vie en rose" poseren. Zij voegde er aan toe: "Ook de uiterlijke schoonheid komt van binnen." 

Mijn ervaring: Het voelde kwetsbaar en ook heel verzorgd toen Roos mij in de juiste setting toedekte, hier en daar wat drapeerde. Een bekend gebaar en toch voelde het anders omdat er nu een foto genomen zou gaan worden. Overigens, de eerste keer in mijn leven dat een fotograaf de foto het predicaat "gelukt" geeft, terwijl ik met mijn ogen dicht er op sta. En zie je dat er meegekeken wordt.....?

Annemarie Hoogwoud (Annemarie Hoogwoud Fotografie): "Nog niet zo heel lang geleden: een bijzondere ontmoeting met een bijzonder vrouw, alsof we elkaar al ons levenslang kenden….. dus toen de vraag voor de 50droomfoto kwam, geen seconde geaarzeld. Ook hoe ik jeannette zie, en dus hoe ik haar wilde fotograferen, was direct helder: Jeannette is onderweg…… en het werd een prachtige ochtend op station amersfoort!"

Mijn ervaring: In het portret-proces met Annemarie voelde ik me heel vrij en speels op een druk bemensd station. Ik vind het blijkbaar leuker dan ik aan mezelf toe wil geven om voor de lens (en de mens?) te staan. Een stil verlangen naar een podium, maar wel het juiste. En dat gaf Annemarie mij hier. Zonder verwachtingen en in het "nu" van de ervaringen, resonerend met de context en de context met mij. En tegelijkertijd: met het ontvangen van de foto's en de tekst ook een andere ervaring, dat als je dromen waarheid worden, er ook een verantwoordelijkheid en draagkracht voor nodig is om te ontvangen wat je krijgt. Wat een beeld èn wat een beelden heb ik inmiddels mogen ontvangen. Het maakt me verlegen en stil. Maar dat geeft niet: want zoals ik zelf ervaar, de ziel spreekt met ons in beelden.

Fred Kloet gaf zijn creatie de titel: "Creatiekracht en levenskunst in harmonie met creatiekracht en levenskunst."

Ik neem nog even de tijd om deze titel in harmonie op mij in te laten werken en deel mijn ervaring daarmee later graag.

----

Het is een paar dagen later. Ik heb geprobeerd om de ervaringen van het moment van de foto samen te vatten; het lukt me niet. Even voel ik me tekort schieten; het was toch een prachtige middag en lunch met z'n drieën, daar in de natuur. Vroeger kwamen we samen in de Sabijnse heuvels en nu hier op NL-bodem.

Ik besluit een kaart te trekken om me te helpen bij het schrijven. Het is de Liervogel en ik lees: "Als je vandaag de kaart van de Liervogel hebt gepakt, voltrekt zich misschien diep in jezelf een alchemistisch proces. Heeft dat zich eenmaal voltrokken, dan kun je niet anders dan in ook in de wereld een omzetter zijn. De lyrische muziek van wie je bent gaat samen met jou door de wereld en transformeert moeiteloos alles waarmee ze zich verbindt."

Dank je wel, Fred, creatiekracht en levenskunst in harmonie met creatiekracht en levenskunst.

Jaap Driest:

"Daar zit ze, aan de kop van de tafel.

Luisterend, vol aandacht voor het verhaal van de ander.

Maar ook klaar om nog even naar de keuken te wippen.

Ik zit waar ik altijd zit: aan de lange kant.

Het eten is gedaan. Het was heerlijk; en dan komen de verhalen.

Verhalen over de zaken die er toe doen in het leven.

Er wordt veel gelachen maar nooit lacherig gedaan.

Ik kom er graag. En ga er altijd anders vandaan.

Bij die mooie vrouw aan de kop van de tafel."

Mijn ervaring:
"Kwart over acht
maar elke tijd had het kunnen zijn
alleen stond er dan thee of koffie
en geen wijn;
aan de stamtafel
het is de plek
waar ik graag zit
voor een goed gesprek,
over dat of dit
en met deze man
zijn de onderwerpen rijk
met levenservaring en
een geheel eigen kijk
zo ook vandaag
door deze lens
zet hij me neer
als de mens
die ik ben
en die ikzelf ook ken."

Frank van Hattem:

"Jeannette wordt graag “gebruikt” als representant voor gevoelige thema’s. Niet vreemd omdat ze emoties mooi kan beelden en verwoorden. Dat is dan ook de aanleiding voor dit beeld. Mijn vraag aan haar: "Jeannette, kan je een aantal emoties uitbeelden met alleen hoofd en gezicht"; Emoties die je ook in afzonderlijke tekeningen weergeeft?" Woorden zijn moeilijk in een visuele opname te reproduceren dus moet alle kracht uit de tekening en de gezichtsuitdrukking komen. Welke emoties het werden, daar had Jeannette een idee voor: de donkere kanten "downsides" van de negen Enneagram types.

Aan het einde van de fotosessie met “niet-postieve” gezichten hebben we toch ook gauw die ene foto genomen van Jeannette terwijl ze zit te lachen EN Gerda heeft ook de vrolijke kant van Jeannette beetgenomen want dat is eigenlijk het gebruikelijk beeld (opgeruimd) dat je van haar hebt. Allerlei ideeën kan je loslaten op de foto’s en tekeningen, deze vorm is het geworden. Als het niet om de tijd ging, zou het mooi zijn om ook de “upsides” van de negen types er naast uit te beelden en daarmee een tweeluik te maken. Of heeft Gerda de “upsides” al te pakken genomen in één beeld door de breedte van de hemel achter het vrolijk lachende gezicht van Jeannette neer te zetten?

 

Mijn ervaring: Frank is altijd heel betrokken bij de wijze waarop ik energietekeningen maak; ik vond het zo passend dat juist hij mij vroeg om emoties in energietekeningen om te zetten. En welke emoties kies je dan? Het werden de 9 emoties die de energieën van het Enneagram zo mooi weergeven. Eén voor één tekenen na afstemming was betrekkelijk eenvoudig: ik had de tijd om per tekening me volledig op een emotie af te stemmen in mijn eigen ritme. Bij de fotosessie was dat ander koek: een vreemde gewaarwording om in korte tijd van de ene naar de andere emotie te schakelen: het ene portret na het andere, geen tijd om "leeg te maken" of te denken. Een mooie oefening en Frank die heel snel werkte en alles vast legde. Bij de foto hierboven, tenslotte, was de vraag om "neutraal te kijken". Dit is dan neutraal en ik kom tot de conclusie: neutraal bestaat niet. En nu na het creatieproces van Frank het eindresultaat, het past Frank: een creatieve geest die oog heeft voor verbinding, ook op wat je op het eerste gezicht niet zou combineren. Neem vooral de tijd om wat langer te kijken; een beeld zegt meer dan duizend woorden.

Gerda van Hattem

Dromen

Bijzondere portretten

Verbinding met ‘allesomvattende’

Het onbewuste voelbaar makend

Jeannette

 

Mijn ervaring: in een spontane actie na een trainingsdag zag Gerda het voor zich hoe ze het hebben wilde: Jeannette met haar hoofd in de wolken. Het was een prachtige vrijdagmiddag met een blauwe lucht met witte schapenwolkjes. En zo kon het gebeuren dat ik bovenop de tuintafel lag en Gerda vanuit een schier hopeloze positie mijn hoofd tegen deze "luchtige" achtergrond vastlegde. Alleen... de perfectioniste in Gerda was niet tevreden over het resultaat, een foto gemaakt met telefoon. Er werd een nieuwe afspraak gemaakt voor het "echte" werk. De wolken verdwenen als sneeuw voor de zon en maakten plaats voor een strakblauwe achtergrond. De tafel werd een bank, en Gerda kon door een goede voorbereiding (zelfs een kleedje om op te liggen) haar werk op professionele wijze doen. Ik kan het niet laten om een "making of" toe te voegen. Voorgrond en achtergrond, context en inhoud, vorm en intentie... ze kunnen niet zonder elkaar.